geselecteerd als gefixeerd bericht

Welkom !
Hoi allemaal,

Leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn web-log. Laat ik eerst iets over mezelf en over mijn verslaving vertellen

Ik, Patricia, ben al van jongs af aan een enorme Disney freak. Eigenlijk had Donald Duck mijn hart gestolen en mijn droom was om een keer naar Walt Disney World te gaan in Orlando, Florida.
Inmiddels ben ik al een aantal keertjes geweest en mijn grootste wens was om samen met mijn gezin naar Mickey te gaan.

Inmiddels zijn we geweest en kunnen jullie al onze avonturen in Walt Disney World lezen in dit web-log. Wie weet krijgen jullie ook wel een beetje mee van mijn verslaving

Liefs,
Patricia

november 15, 2006
By on 09:28
The story continues………….

Hi folks,

De titel zegt het al…… the story continues. Juist ja, we gaan weer

Wil je ons blijven volgen ? Neem dan snel een kijkje op http://tinnetam.web-log.nl/

Hope to see you soon !!!!!!

mei 15, 2005
By on 04:21
De nabeschouwingen

Hi allemaal,

Voor de laatste keer een nieuw log toegevoegd. We zijn nu een paar dagen thuis en het gewone leven is vandaag weer begonnen.

De afgelopen dagen druk bezig geweest met wassen en strijken en opruimen en natuurlijk met de foto’s. Ook hebben we de 2,5 uur film die we opgenomen hebben, bekeken. De kids hebben ontzettend veel last van een jet-leg. Overdag willen ze slapen en ‘s nachts lopen ze tot een uurtje of 3 te spoken. Een minder leuke bijkomstigheid van deze vakantie zullen we maar zeggen

Vandaag is Alexander weer begonnen met werken, of zoals hij zelf zegt met uitrusten . De kids zijn naar de creche en voor mij begint het werk ook weer aanstaande woensdag. Het zit er nu toch echt op

Maar niet voordat ik mijn bevindingen over deze vakantie met jullie hebt gedeeld. Ik had hele hoge verwachtingen en durf nu best te bekennen dat ik me verkeken heb op het op vakantie gaan met 2 hele kleine ukkies. Dat was toch iets zwaarder dan ik me had voorgesteld. Vooral de vliegreis was een hel. Oh en dan hebben Merel & Fleming zich nog gedragen

We hebben van elke minuut genoten en dat was ook de bedoeling, ondanks een onplezierig bezoek van Frances. Deze vakantie hebben we ook de Amerikanen van een andere kant leren kennen. We hebben geleerd dat ook Amerikanen wel eens niet zo vriendelijk kunnen zijn. Ze staan momenteel onder een enorme druk en gaan er bijna aan onderdoor met de 3e orkaan op komst. Ook wij houden onze “fingers crossed” voor de mensen daar en wensen ze heel veel sterkte toe de komende dagen.

Het hotel…… Jullie zullen tussen de verhalen door wel hebben begrepen dat wij niet erg gecharmeerd waren van het Hilton. Ik heb lang niet alle incidentjes hier neergezet, maar er waren er genoeg, geloof me. Ik ben blij dat we via Priceline een “leuk” prijsje hebben gekregen, anders was het echt een domper geweest op de feestvreugde.

De minst leuke ervaring……….. Frances

De highlights………….

* Ontbijt bij Chef Mickey’s
* Mickey’s PhilharMagic
* Mission Space
* IllumiNations
* Wishes
* Met “mijn” gezin naar Mickey

Gaan we nog een keer ? JA !!!!!!!!
Als de kids wat groter zijn en buiten “hurricane season”

That’s all folks, het zit er echt op. Ik ga de komende weken nog heel veel nagenieten als ik met de foto’s, waarvan er al zo’n stuk of 60 hier tussen de verhalen staan, bezig ben en ik het filmmateriaal ga bewerken om er een echte DVD van te maken.

Ik vond het leuk om een “live”-verslag te maken van onze reis naar Mickey. Iedereen die de komende tijd nog gaat……..HAVE FUN IN THE SUN en doe ze de groeten daar.

liefs,
Patricia

september 13, 2004
By on 15:52
It’s a wrap (dag 15 & 16 9/9 & 10/9/04)

Hi allemaal,

De teller zegt het toch echt. Het is al weer 15 dagen, 2 uur en 4 minuten geleden dat wij vertrokken naar Mickey. En nu is het al weer tijd om het laatste gedeelte van ons reisverslag te schrijven

Gisterenochtend werden we door “housekeeping” om 9 uur gewekt. We hadden heel bewust geen wekker gezet en hadden eigenlijk verwacht dat de kids ons wel eerder wakker zouden maken. Maar die lagen om 9 uur dus ook nog lekker in dromenland.

Na het ontbijt en wat inpakwerkzaamheden zijn we toch nog even naar Belz gereden. Het zat me niet lekker dat we niet echt waren geslaagd voor kleding voor de kids, dus we gaven het nog een kans. Nou en we zijn geslaagd hoor De ene leuke winkel met kinderkleding na de andere. Tja en toen we zo goed geslaagd waren, moest er natuurlijk wel een kleine koffer extra worden gekocht. Oeps toch net iets te veel geshopt

Na het winkelen zijn we naar het hotel gegaan. Het was de bedoeling dat de kids nog even konden slapen. maar we konden de hotelkamer niet meer in Drie dagen ervoor hadden we gevraagd om een late check-out en dat was ok. Waren die sukkels vergeten te melden dat dan wel onze electronische sleutels aangepast moesten worden. Nou na veel 5-en en 6-en waren we in de kamer hoor.

Merel was inmiddels goed wakker, dus die had geen zin meer om te slapen. Dus zijn Alexander & Merel naar de Virgin Store gereden en heeft Fleming nog een dutje gedaan terwijl ik de laatste spulletjes in de koffer heb gedaan.

Tegen een uurtje of 5 zijn we de auto gaan inladen. Gelukkig kon het er allemaal in. Alexander had al gezegd:”Nou Patrice, dat wordt een taxi voor jou, want dat past er nooit allemaal in.” Tegen 6 uur waren we op het vliegveld en daar moesten we nog even wachten voordat het inchecken begon. Na het inchecken natuurlijk persoonlijk je koffers inleveren bij security, hoeveel checks zouden we nog krijgen ???? Daarna voor de laatste keer door de Disney winkel en een laatste afscheid van Mickey.

Vervolgens op zoek naar dat lekkere eettentje waar ze die overheerlijke hamburgers hebben. Helaas……… niet gevonden Nou, dan maar door de volgende security check heen. (Ja daar sta je dus he, alles moet er door heen, dus ook de Bugaboo, de buggy en de autostoeltjes, ja zelfs mijn schoenen ) Maar gelukkig waren er nog medewerkers van de security die een beetje medelijden met ons hadden, dus kregen we hulp.

Toen voor de laatste keer met de monorail door naar de gate.

Onderweg nog een “overheerlijke” hamburger gegeten bij Burger King en dan is het wachten op het instappen. In tegenstelling tot de heenreis, hadden we nu wel een meedenkende crew. We mochten als eerste aan boord en ze hielpen zelfs met het dragen van de autostoeltjes. Gelukkig vetrokken we redelijk op tijd en ook dit keer hadden Merel & Fleming nergens last van. Al snel waren we allemaal vertrokken naar dromenland.

Tegen een uurtje of half 2, Nederlandse tijd, zijn we vandaag geland. Ook dat ging heel erg goed met de kids. Toen we bij de bagage band aankwamen, waren onze koffers er al en om kwart voor 3 reden we al weg. En Nederland zou Nederland niet zijn als we niet de hele weg file hebben gehad Het was dus een lange rit naar huis, maar gelukkig sliepen Merel & Fleming al weer. Thuis aangekomen hebben we de koffers in de kamer gezet en zijn we meteen doorgereden om onze Chester op te halen. Oh wat was die blij om ons weer te zien.

Ja en dan ben je thuis en begint het gewone leven weer. Dus de eerste wasmachine draait al, Fleming slaapt al weer en ook Alexander is al vertrokken naar dromenland. Alleen Merel heeft niet zo’n zin, dus die is nu lekker Mickey aan het kijken om tv En mama ? Mama gaat zometeen eerst alle foto’s maar eens op de pc zetten de nog even nagenieten van een te gekke, drukke, vermoeiende, een om nooit te vergeten vakantie

Iedereen die onze avonturen de afgelopen weken heeft gevolgd, ik hoop dat jullie er net zo veel van hebben genoten als wij dat hebben gedaan. Blijf het web-log in de gaten houden, want er komen zeer zeker ook foto, maar dan moet ik eerst een keuze maken uit ruim 700 foto’s

See you real soon !!!

(max. temp 9/9 32xb0C)

september 10, 2004
By on 21:40
Wishes can come true (dag 14 8/9/04)

Vandaag onze laatste volledige dag in Orlando. Met gemengde gevoelens begonnen we aan deze dag.

Vanochtend zijn we naar Blizzard Beach geweest. We hadden de wekker vroeg gezet, want we wilden op tijd daar zijn. Maar ja, we hebben ons allemaal verslapen Hoe bedoel je moe !!!

Uiteindelijk vertrokken we om 10.15 uur richting Blizzard Beach. We reden het parkeerterrein op en kwamen tot de conclusie dat de zwembanden van de kids nog in het hotel lagen Dus hup omgekeerd en een extra ritje op en neer naar het hotel. Toen we eindelijk binnen waren, zijn we meteen naar het gedeelte gegaan dat speciaal voor de aller kleinsten is. Daar hebben ze een paar attracties van het park in het klein nagebouwd. Merel vond de glijbanen wel erg leuk, maar als mama een foto wilde maken, wilde madam ineens er niet meer vanaf Ook Fleming heeft lekker gepoedeld in het water.

Net als Typhoon Lagoon, heeft ook Blizzard Beach een “Creek” die om het park heen loopt waarin je lekker kunt dobberen terwijl je in een grote band ligt. Die banden zijn natuurlijk veel te groot voor Merel & Fleming en de kleinere banden, waar ze op kunnen zitten, vinden ze niet leuk. Daar komt dan nog bij dat ze er zo vanaf vallen en dus zijn die banden levens gevaarlijk.

Daar denkt meneer Disney echter anders over…… Wij hadden voor de beide kids kleine zwembanden gekocht waar ze in kunnen zitten zeg maar. Niet te groot, maar wel veilig. Helaas, die mag je dus niet gebruiken in de waterparken van Disney. Nee, dan kun je een reddingsvest lenen wat 10 maten te groot is !!! Dat is lekker veilig zullen we zeggen. En ga maar niet in discussie met een lifeguard hoor, want je kunt een grote mond krijgen Nou ja, hadden we die extra rit naar het hotel ook niet hoeven maken.

Tegen een uurtje of 2 begon het te regenen en wat te onweren, dus werd het park, tijdelijk, gesloten. We besloten toen om terug te gaan naar het hotel zodat de kids even lekker konden slapen. Alexander is toen even gaan zwemmen in het zwembad bij het hotel en ik ben alvast begonnen met het inpakken van wat spulletjes.

Tegen een uurtje of 5 zijn we voor de laatste keer gaan eten bij Golden Corral. Helaas was het vandaag niet zo goed. Het eten was koud en de kok had niet zo goed zijn best gedaan als voorgaande keren

Na het eten zijn we voor de laatste keer vertrokken richting Magic Kingdom. We hebben eindelijk de tour gemaakt met het treintje. Daar waren we een hele vakantie nog niet aan toegekomen. Daarna zijn we via Mainstreet richting Mickey’s PhilharMagic gelopen. Maar eerst nog een laatste foto van Cinderella’s Castle genomen vanaf ons favoriete rookplekje (hihihi)

Mickey’s PhilharMagic wilde ik absoluut nog een keertje zien. Het was er niet druk, want iedereen stond buiten te wachten op Spectromagic (de lichtjesparade). Na Mickey’s PhilharMagic nog wat rondgelopen en langzaam richting Cinderella’s Castle gelopen. Daar nog een stukje van Spectromagic gezien en toen gewacht op het vuurwerk.

En ja hoor, het werd half 10 en het vuurwerk begon. Oh, oh, oh, wat was het een mooie show. Ik heb hem helemaal op film staan Merel blijft het maar niets vinden al die knallen. De lichtjes vindt ze schitterend, maar die herrie hoeft voor haar niet. En Fleming ? Nou die slaapt overal doorheen

Wishes was voor ons een erg mooie afsluiting van een te gekke vakantie. En zoals de storyteller tijdens Wishes verteld……”Wishes live in your heart en can come true”

(max. temp. vandaag 32xb0C)

september 9, 2004
By on 06:01
Shamu !!!! (dag 13 7/9/04)

Vandaag eindelijk naar Shamu geweest. Tja en wat zal ik er over vertellen. Het viel eigenlijk een beetje tegen. Persoonlijk ben ik niet echt weg van Seaworld, behalve dan natuurlijk van Shamu

Toen we binnen kwamen, zijn we dan ook eerst naar een show van Shamu geweest. De weg naar Shamu-stadium was rommelig. Er is in de afgelopen 3 jaar best veel veranderd in Seaworld en ze zijn nog steeds aan het verbouwen. En heel eerlijk, het wordt er niet overzichtelijker op

De show met Shamu was als vanouds. We kenden hem al, maar het blijft schitterend om te zien hoe zo’n groot log dier toch maar allerlei mooie sprongen kan maken en hoe die dieren, ik mag van Alexander geen vis zeggen, want dat is het niet , reageren op mensen. Nou ja, ze weten natuurlijk dat ze na hun “kunstje” een hele lading vis binnen geschoven krijgen, maar dan nog.

Verder zijn we naar de dolfijnenshow geweest. Die is ook al jaren hetzelfde.

Merel heeft daarna uitgebreid naar de vissen en de dolfijnen staan kijken. Ook is ze met papa nog naar de pinguins geweest.

Ik wilde graag de avondshow zien met Shamu. Ik kon me herinneren dat dat echt heel erg speciaal is. Het is dan donker en dat maakt het allemaal heel erg speciaal. Maar de laatste show was al om 18.45 uur en helaas was het dezelfde show als die ze overdag geven. Ik vraag me af waarom dat is.

Al met al was het leuk om Shamu weer te zien, maar verder was het geen bijzondere dag. Eigenlijk een beetje jammer van de dag

‘s Avonds zijn we vanuit het hotel naar de Marketplace gelopen. Het was inmiddels wat afgekoeld, dus dat was goed te doen. Natuurlijk weer uitgebreid in alle winkeltjes gekeken, maar eigenlijk niet zo veel gekocht. Op de een of andere manier kan ik niet echt leuke kleding voor de kids, nog voor mezelf vinden.

Voor degene die wel eens in the Disney Store zijn geweest, hebben jullie wel eens naar het plafond gekeken ? Ik had dat nog nooit, maar Alexander wees mij er op. Dat is best gaaf om te zien.

Kort samen gevat, een dag die zo voorbij was en die niet echt speciaal was. Ach misschien komt het ook wel omdat we allemaal een beetje pretpark-moe beginnen te worden. We hebben al zo veel gezien en zo veel indrukken opgedaan, misschien wordt het tijd om langzaam aan weer richting huis te gaan…….

(max. temp. vandaag 32xb0C)


By on 05:54
Ain’t no sunshine when she’s gone… (dag 12, 6/9)

Hi folks,

Ja, daar ben ik weer. Afgelopen nacht een beetje in de rats gezeten omdat mijn weblog ineens verdwenen was, maar het was een storing, gelukkig

Vanochtend zijn we lekker op ons gemaak naar Magic Kingdom gegaan. We hadden een reservering voor het ontbijt in Cinderella’s Castle. Dat was erg leuk, de tafel was extra vrolijk gedekt, Mickey confetti, en alle prinsessen & Aladdin kwamen Merel persoonlijk feliciteren. Maar heel eerlijk, wij vonden het ontbijt bij Chef Mickey’s leuker en beter. Het ontbijt vandaag was druk en erg rommelig. Op een gegeven moment werd het Merel te veel en keek ze niet eens meer op als er een prinses voorbij kwam. Fleming wel hoor… onze kleine man kan geen genoeg krijgen van het vrouwelijk schoon. Van wie zou hij dat hebben

Toen we buiten kwamen na het ontbijt, regende het heel erg.

We hadden niet zo’n zin om een hele dag in de regen te lopen, dus besloten we om te gaan kijken hoe het in Orlando was en of er al shops open waren. Eerst zijn we naar de Nike Factory Shop bij Arabian Nights gereden en YES, hij was open. Meteen van die lieve kleine Nike’s gekocht voor Merel & Fleming. Wat die dingen hier kosten is gewoon een schijntje van wat je er in Nederland voor betaald. Tegenover de Nike shop zit een andere grote schoenenwinkel, ben ff de naam vergeten. Ook daar gekeken en weer lekker inkopen gedaan voor de kids. In Nederland is het ontzettend moeilijk om leuke schoenen voor de kids te vinden, maar hier zou je zo een hele winkel leeg kunnen kopen. En niet onbelangrijk…….. betaalbaar

Daarna zijn we naar de Belz Factory Outlet gereden. Helaas waren daar de 2 hallen dicht, maar er waren wel wat kleinere winkels open. En tja, dat is en blijft “gevaarlijk” voor deze mama Daarna via International Drive terug gereden naar het hotel. Op International Drive was het best wel even schrikken. Er waren best wel veel hotels met schade en ook waren er veel bomen omgewaaid.

Nadat we de spullen hadden afgegooid in het hotel, zijn we doorgereden naar Epcot. We hadden nog steeds International Showcase op ons verlanglijstje staan en dit leek ons wel een mooi moment om dit te gaan doen. En raad eens, we hebben het ontzettend naar ons zin gehad. Een reis rond de wereld in een paar uur tijd. We zijn lang niet alle paviljoens binnen geweest, maar we hebben wel ontzettend veel gezien. In Great Britain een straattoneelgezelschap met een verhaal over King Arthur, in France een eclair gegeten, in Marokko een sigaretje gerookt , en in Italy een mooi foto gemaakt.

It’s a small world……………..

En last, but not least, we hebben eindelijk IllumiNations gezien !!! Wat een ontzettend mooi spectakel van vuurwerk, muziek en waterfonteinen is dat. Dat was echt een hele mooie ervaring en ik ben blij dat we tot zo laat gebleven zijn om het te zien. Merel was niet zo gesteld op de harde knallen, maar in de armen van papa was het toch stiekem wel erg leuk En onze kleine man…… die heeft er niets van meegekregen, die was al vertrokken naar dromenland.

Na IllumiNations zijn we op ons gemakje naar de uitgang gelopen.

Toen we haar eenmaal in de auto hadden gezet, sliep Merel binnen een minuut, zo moe was ze. Ze werd bij het hotel niet eens wakker en weet volgens mij niet eens dat ze lekker in haar bedje ligt

En zo werd een dag die druilerig begon, toch nog een erg leuke dag. Het normale leven begint hier weer een beetje op gang te komen. Ook Disney heeft best veel schade opgelopen. Overal, maar dan ook overal zie je omgevallen bomen. Het is moeilijk te zeggen wat de schade is van Charley en wat Frances er aan toe heeft gevoegd, maar het is in en in triest. Ik kan me nog herinneren dat ik 9 jaar geleden voor het eerst op Disney kwam en dat ik zei:”Joh, knippen ze hier het gras met een nagelknippertje of zo ?”, zo verzorgd zag alles er uit. En nu, nu zie je alleen maar schade aan de natuur. Daar word je toch wel een beetje verdrietig van hoor.

De voorspellingen zijn dat het vanaf morgen weer lekker weer is. Ivan komt schijnbaar niet deze kant op, dus die angst hoeven we niet te hebben. Morgen zijn ook Universal & Seaworld weer open, dus wij gaan morgen eindelijk naar Shamu toe

(max temp. vandaag 28xb0C)

september 7, 2004
By on 05:17
Raindrops keep falling… (dag 11 5/9/04)

Hi allemaal,

Even een snelle update, want er staan inmiddels wachtrijen voor het gebruik van de computers.

10.30 uur: We zijn de nacht goed doorgekomen. We weten dat we momenteel de rand van het oog over ons heen krijgen. De wind valt gelukkig mee, Frances is niet zo sterk meer en is nu geloof ik zelfs gedegradeerd tot tropische storm (als ik de berichten goed heb begrepen). Het regent, en het regent heel veel. De schade hier om en rond het hotel valt mee. Vanuit onze kamer kunnen we een kruispunt zien en de stoplichten hangen nog steeds boven de straat. Dit gebruiken we als referentiekader. De beelden die we hier op tv zien, liegen er niet om. Vooral de kust heeft het zwaar te verduren (gehad).

En wat doe je als je het hotel niet uit mag ? Een beetje uitslapen…..

en een beedje op bed hangen en snoepen

Frances is nu al een unieke hurricane. Ze hebben hier nog nooit zo iets meegemaakt. De grootte van de dame en de traagheid zorgen er voor dat ze op plaatsen net zoveel schade aanricht als een “snelle” orkaan van categorie 4.

Wordt vervolgd……..

Vervolg……….. Ik had een stukje geschreven over de rest van de dag, maar door een storing op het web-log is dat verdwenen. Dus in de herkansing

Vanaf een uurtje of 12 s’ middags is het hier echt gaan spoken. Op een gegeven moment was ik zo bang, dat ik heb besloten om met zo’n allen naar beneden te gaan. Daar hebben we wat rondgehangen, helaas waren alle computers buiten werking, dus dat kon geen afleiding geven.

Na een paar uurtjes leek het allemaal wat minder te worden en zijn we weer naar boven gegaan. Daar natuurlijk meteen de tv aangezet en gelukkig, we hadden het ergste gehad. Ik weet niet wat de maximum windsnelheden waren, maar het was echt niet leuk te noemen.

Helaas merkten we, toen we boven kwamen, dat we waterschade hadden. Het water druppelde langs de muur zo naar binnen. Later stroomde het gewoon. Natuurlijk hebben we deze schade meteen gebeld en 10 minuten later kwamen ze al met handdoeken. Daar moesten we het maar mee doen. We hebben er op een gegeven moment maar een afvalemmertje onder gezet en dat was in no time vol.

Buiten dus wat waterschade op de kamer en een weekend vol verveling, hebben wij Frances goed overleefd. Al moet ik bekennen dat dit niet mijn definitie van vakantie vieren is. Laten we hopen dat we nog een paar leuke dagen mogen hebben

(max. temp. vandaag 25xb0C……….brrrrr koud )

september 5, 2004
By on 16:35
When the shit hits the ven (dag 10 4/9/2004)

Hi allemaal,

Tja en daar zit je dan met je gezin. Wat een speciale verjaardag voor onze kleine meis had moeten worden, blijkt wel een hele speciale verjaardag te worden. Maar zo speciaal had wat ons betreft ook weer niet gehoeven

De kids waren om een uurtje of 7 wakker. We hebben uitgebreid gezongen voor Merel en daarna mocht ze samen met mama het grote kado uitpakken. We hebben een speelgoed barbeque voor haar gekocht en Merel gaat de rest van deze vakantie voor ons koken Tegen een uurtje of 9 zijn we toch maar beneden gaan ontbijten. We hebben eerst Golden Corral gebeld, maar die zijn dicht. Het hele openbare leven ligt stil momenteel en vanaf 12.00 uur moeten we allemaal binnen blijven.
Op zich was het hier vanochtend nog wel lekker weer, een lekker briesje, maar dat zal de komende uren echt gaan veranderen.

We gaan er toch het beste van maken vandaag, dus hup naar beneden en Merel natuurlijk heel trots de balonnen vastgehouden De serveerster vroeg natuurlijk of we een verjaardag hadden en tijdens het ontbijt kwamen alle serveersters aan tafel zingen voor ons meisje en hadden ze een groot bord met koek en ijs en slagroom en natuurlijk een brandend kaarsje. Merel wist niet wat haar overkwam

Na het ontbijt nog even een laatste sigaretje buiten gerookt. Dat gaat moeilijk worden de komende 36 uur. Tja, en dan moet je alle 2 verslaafd zijn en op een niet-roken kamer zitten.

De voorspellingen zien er nog steeds niet goed uit. Het is inmiddels 11.30 uur en de eerste regendruppels vallen al. Ook begint het steeds harder te waaien. De verwachting is dat de orkaan pas komende nacht aan land komt, maar omdat hij heel langzaam beweegt (6 mile per uur) gaat het wel gepaard met heel veel regen. Men is dus niet alleen bang voor de tornado, maar ook voor overstromingen door de enorme hoeveelheid regen die er aan gaat komen. Het gaat een lang weekend worden en we houden ons hart vast.

17.30 uur: De verveling begint toe te slaan. Het regent zo af en toe en het waait wat harder dan normaal. Maar om nou te zeggen dat het allemaal erg is, dat niet. Maar ja, Frances is er nog niet, ze heeft besloten om een tijdje stil te gaan liggen voor de kust. Het is dus niet te voorspellen wat er gaat gebeuren. De beelden die we hier op de tv zien van de kust, liegen er niet om. En wat doen wij in de tussentijd ? We hangen wat rond op de kamer, we lezen, we snoepen wat en volgen het nieuws op de voet. Niet dat je er aan kunt ontkomen want er is bijna geen zender te vinden die een normaal programma uitzendt.

23.00 uur: Het oog van de storm begint aan land te komen. Momenteel regent het hier en de wind valt op zich nog wel mee. Er zijn nu rukwinden waargenomen in Orlando van 26 mph (ong 40 km per uur). De verwachting is dat we hier tussen 2 uur en 5 uur vannacht het ergste gaan krijgen. Ze voorspellen windsnelheden van 80 mph (120-130 km per uur). Op zich lijkt ook dat naar Nederlandse maatstaven wel mee te vallen. De verwachting is dat we hier dus “slechts” last gaan krijgen van de enorme regenval.

De situatie in het hotel is al niet veel beter. De service was al niet zo goed, maar nu is de service zo ongeveer gedaald tot het nul-punt. Personeel is humeurig, oke begrijpelijk, maar hier kunnen de gasten ook niets aan doen. De schoonmaakploeg loopt s’ avonds laat over de gangen te rennen en te gillen Het personeel achter de frontdesk geeft maar halve informatie. Van de 5 computers die er in deze ruimte staan, zijn er inmiddels 3 vastgelopen. Oke, allemaal te overleven, maar het maakt het er niet gezelliger op. Laten we zeggen dat je een hotel leert kennen in noodsituaties en mag ik dan de conclusie trekken dat het Hilton er met een dikke onvoldoende doorheen komt ?

Vanavond zijn we toch maar gaan eten beneden in het restaurant. Ze hadden een buffet geregeld voor de prijs van slechts $ 13,95. Nou ja, dat dachten we, want een uur later bleek dat het $ 14,95 was. Mij maakt die ene dollar niet uit, maar het geeft een beetje aan hoe het er hier aan toe gaat. Na het eten nog even koffie gedronken en toen toch de kids maar naar bed gedaan.

Nou, laten we hopen dat Frances zich een beetje gedraagd vannacht. Hopelijk krijgen de kids er niet al te veel van mee. Zodra ik een mogelijkheid heb, laat ik morgenochtend weer iets van me horen.

Groetjes,
Patrice

(max. temp vandaag 32xb0C)

september 4, 2004
By on 17:40
Alles in het teken van Frances (dag 9 3/9/2004)

Hi, daar was ik weer

De titel zegt het al, alles, maar dan ook alles staat hier in het teken van Frances. Maar wij laten ons humeur niet bederven, het was mooi weer, Frances heeft vertraging opgelopen en wij gaan gewoon naar MGM.

Nou dacht ik dat MGM “early admission” had vandaag, dus kwamen wij al om 8 uur vanochtend het parkeerterrein oprijden. De dame die de parkeerkaartjes verkocht, keek al wat vreemd, maar ja, nog niet wakker misschien ? De meneer op de parkeerplaats vroeg ons wat we zo vroeg kwamen doen. “Nou, een uur eerder naar binnen, sir” Ahum, mama had met een schuin oog gekeken, niet MGM, maar Animal Kingdom was vandaag een uur eerder open

Toch hebben we dit uur goed gebruikt. We zijn naar guest relations gelopen en hebben gevraagd hoe het morgen met de opening van de parken zit. Morgen, zaterdag 4 september, zijn de parken dicht. ” Oh, maar wij hebben een reservering voor een character breakfast in Epcot” “This will also be cancelled, miss” Allemaal we begrijpelijk natuurlijk, maar mijn meisje wordt morgen 2 !!!!! We hebben nu het ontbijt omgeboekt en ja, ja, elk nadeel heb z’n voordeel we kunnen nu alsnog naar Cinderella’s Royal Castle aanstaande maandag. Nu maar hopen dat Frances dan eindelijk langs is geweest, want anders valt dat ook weer in het water

Even voor 9 uur mochten we dan toch MGM binnen. Maar…. wachten tot klokslag 9 uur op Hollywood Boulevard. Toen het 9 uur was, zijn we eerst naar de Muppet Vision 3-D gelopen. Daar aangekomen, konden we meteen naar binnen. En raad eens, we zaten in totaal met 7 mensen in de zaal !!!! Zo leeg heb ik het nog nooit gezien in Disney.Na de Muppet show zijn we terug gelopen en is Alexander in Star Tours geweest. Ik heb lekker met de kids in het zonnetje gezeten en Merel heeft heerlijk lopen spelen.

Daarna doorgelopen naar de Backlot Tour. Ook daar was het ontzettend rustig. Deze keer bleef Alexander bij de kids. Mickey stond al op ons te wachten, dus hij is samen met de kids naar Mickey geweest.

De Backlot Tour is een stuk korter geworden. Vroeger reed je o.a. langs de huizen van de Golden Girls, maar die huizen staan er nu niet meer. Op die plaats zijn ze nu een nieuwe attractie aan het bouwen, Lights, Motors, Action.

Gelukkig was het einde van de Backlot Tour nog wel steeds hetzelfde………. Catastrophe Canyon. Hij blijft leuk en dit keer heb ik hem op film

Vervolgens zijn we via Mickey Avenue naar de Little Mermaid gelopen. We waren net te laat voor de voorstelling, dus moesten we een half uurtje wachten. Maakt niet uit, eerst even wat drinken dan. En ja hoor, nog geen 5 minuten later sliepen Merel & Fleming al. We besloten dus om ze niet wakker te maken en wellicht later naar de Little Mermaid te gaan. Toen doorgelopen naar One man’s dream, een film over het leven van Walt Disney en over hoe het allemaal begon. Natuurlijk mochten ook hier de buggy’s niet mee naar binnen , dus toen maar om en om gegaan. De kids sliepen toch, dus die hadden geen erg in het wachten. Toen ik het theater binnen liep, maakte ik de opmerking tegen de jongen die bij de ingang stond dat het wel erg rustig was vandaag. “Yes mam, hurricane coming in.” Toen ik zei dat die toch echt pas aan het eind van zaterdag, begin zondag kwam, keek hij me vreemd aan.

Nadat zowel Alexander als ik de show hadden gezien, begonnen de maagjes al weer te knorren, het was inmiddels tegen een uurtje of 12. ” Mijn koningkrijk voor een gewone boterham !!!”, maar helaas, ik moest het doen met een “Cuban Sandwich”, een ondefineerbaar broodje met een hoop vlees en natuurlijk al weer friet. Dat wordt echt lijnen na de vakantie

Na het eten, besloten we om richting de uitgang te gaan. We moesten nog wat boodschapjes doen en ik had een vaag vermoeden dat dat nog wel eens moeilijk zou kunnen gaan worden. Maar eerst naar de Factory Outlet gereden en wat bleek…… dicht. Alle winkels waren vandaag al de hele dag dicht of gingen in de loop van de middag dicht. Dus hup, als een speer naar de Publix om een noodrantsoen aan te leggen. Het ziet er naar uit dat we een heel weekend binnen zullen zitten en met de prijzen die ze hier in het hotel vragen voor eten en drinken, gaat dat geen pretje worden. Dus als echte Hollander toch maar even zelf wat boodschapjes gedaan.

Na het shoppen terug naar het hotel gereden. Daar moest Alexander nog hard rennen achter de balonnen, want die stegen bijna op. Ik heb voor Merel 3 van die grote balonnen gekocht die gevuld zijn met gas. Die hadden we in de kofferbak van de auto gedaan, maar toen Alexander de kofferbak open deed, popten ze er zo uit. Ik hoorde ineens Alexander lopen gillen over de parkeerplaats en toen ik opkeek, zag ik hem achter de balonnen aanrennen Maar hij had ze te pakken.

Vanavond niet zo veel meer gedaan. We wachten alles maar rustig af. De parken zijn morgen dicht, we mogen ” from dusk to down” niet buiten komen en het hotel zit rammetje vol. Het is namelijk Labor Day weekend en er zijn heel veel mensen die aan de kust wonen, gevlucht voor Frances. Ik zie enrom op tegen de dagen die komen gaan. Op zich weet ik wel dat we op een goede, maar vooral veilige plaats zitten, maar oh oh oh, wat zie ik op tegen wat komen gaat.

(max. temp. vandaag 33xb0C)


By on 02:42